By 
Da Nacrt Lokalnog plana zaštite životne sredine ne nudi prosperitetnu podršku lokalnoj zajednici za veću transparentnost, odgovornost i posvećenost u demokratizaciji i zaštiti živone sredine u integracionim procesima pored ranije iznesenih stavova Radmile Bajagić, Koordinatorke projekta „Mislimo, djelujmo, inspirišimo svoju okolinu za održivi razvoj“ pokazuju i stavovi Vuka Ikovića, biologa čije je javno djelovanje i zalaganje za zaštitu životne sredine godinama prepoznato.
Kako Iković navodi za naš portal pomenutom Nacrtu Lokalnog plana zaštite životne sredine, koji bi se trebao naći pred odbornicima lokalnog parlamenta, nedostaje vizija odnosno što tačno želi Opština da postigne. To znači da Opšina želi da ima plan, želi da stigne negdje ali ne zna gdje treba da stigne.
Iković ukazuje na činjenicu da dosta aktivnosti nije realizovano tokom predhodne 4 godine i to primarno zbog nedostatka političke volje, a onda zbog neizdvajanja novca na bitne stvari koje se tiču dostupnosti vode za piće i stvaranja energetske efikasnosti. Na ovim dvjema stvarima se više pričalo nego radilo, a novca ima samo se pogrešno troši.
Landža – Gradska oaza
Zabrinjava činjenica nedostatka aktivne zaštite i definisanja zona zaštite vodoizvorišta. Aktivnost građana je spriječila izgradnju groblja u zoni vodoizvorišta ali se nije uspjelo sa zaustavljanjem stovarišta za boje, lakove i slična hemijska sredstva. U planu nedostaje i briga o energetskoj efikasnosti i uticaju na životnu sredinu.
Iković je zabrinut zbog činjenice da i dalje nemamo urađene zone zaštite vodoizvorišta i da niko nam sa sigurnošću ne garantuje kakvu vodu pijemo. Istovremeno voda tokom ljeta nije svima jednako dostupna, a voda je ljudsko i osnovno pravo čovjeka jer ona obezbjeđuje samostalnost građanina i razvoj opšteg dobra.
I dalje se ne ulaže u solarne sisteme, i smanjenje potrošnje energije i energetsku efikasnost kao što je npr. termoizolacja objekata. Svako gradi po svojim nahođenjima i svako samog sebe kontroliše, a to je formula neodrživog i neotpornog grada koji troši mnogo više enegrije nego što proizvodi. Pri tome grad i javna preduzeća ne garantuju kvalitet usluga – struje nekada ima, nekada nema, slično je sa ostalim uslugama kao što je dopstupnost vode, putne infrastrukture, interneta, organizovanog upravljanja otpadom, itd. Ovo otežava razvoj porodičnog biznisa i odbija investitore da dođu u Danilovgrad, čak su pojedini zbog loše infrastrukture promijenili svoju djelatnost ili su napustili naš grad jer im opštinska administracija nije garantovala i obezbijedila osnove uslove za rad i razvoj preduzetništva.
Iković navodi da se ne bi ponavljale ovakve greške plan treba da sadrži dobre i loše strane prethodnog plana, tj. šta je realizovano a što nije , zašto nije urađeno i kako prevazići problem.
Iković ukazuje i na zabrinjavajuću činjenicu da u opštini Danilovgrad ne postoji nijedna mjerna stanica za utvrđivanje kvaliteta vazduha podsjećajući na evidentnu stvar a to je da kroz Opštinu prolaze dvije velike saobraćajnice koje povezuju gradove u Crnoj Gori ali imaju i funkciju povezivanja regiona.
Plan, sadrži spisak aktivnosti koje treba uraditi tokom naredne 4 godine, ali nemamo prikaz koliko novca nam okvirno treba za bilo koju aktivnost. Ovo otežava sprovođenje i istovremeno olakšava izbjegavanje odgovornosti opštinskih funkcionera.
Česta pojava na Bogićevićima
Ovaj plan treba biti fokusiran na vodu, energiju, plodno zemljište i hranu. Ako nam je nešto hitno onda je to stvaranje urednosti. Prostor nije dostupan iz više razloga, loši putevi, loša signalizacija, zatrpanost otpadom, nepostojanje funkcionalne vodovodne mreže i odsustvo sistema za otpadne vode. Danilovgrad i Spuž su sve češće pod saobraćajnom blokadom a periferija ima sliku smetlišta koje stalno raste.
Ta urednost garantuje čist prostor, prije svega kad govorimo o otpadu koji je svuda oko nas. Zbog njega smo na gubitku a mogli bi od njega da zarađujemo, za početak izdvajanjem osnovnih sirovima jer umjesto da za njih dobijamo novac mi dajemo novac Podgorici da bi ga odložila u jednoj od deponijskih kada. Kada govorimo o dostupnosti i kvalitetu vode za piće onda plan treba da predvidi kad će i koliko će da košta zamjena azbestnog cjevovoda. Dovoljna je pomisao da mi i dlaje pijemo vodu iz azbestnih cijevi koje su građene od otrovnih supstanci i koje izazivaju brojna oboljenja, kategoričan je Iković.
-Ovaj plan treba da da konkretne – mjerljive smjernice kako da poljoprivredno zemljište ima veću vrijednost od građevinskog, kao i da da vezu proizvođača i potrošača. Danilovgrad još uvijek nema organizovan otkup poljoprivrednih proizvoda. Ovo istovremeno doprinosi smanjenju lokalne zaposlenosti, gubitku plodnog zemljišta, nestajanju proizvoda tipičnih za prostor Bjelopavlićke ravnice i padu kvaliteta prirode.
Plan treba da da smjernice na sistem grijanja stambenih i poslovnih jedinica jer kada se to riješi imaćemo i manje gubitke u lokalnoj ekonomiju, a prostor privlačan za život i dostupan za mala i srednja preduzeća, a istovremeno stvorene uslove za oporavak šuma i rijeka ove opštine koja se polako, bar misaono i paprino, transformiše u grad parkova.
Foto Zoran Milović
Rijeka Zeta je centralno mjesto Danilovgrada i sa aspekta prirode, kulture i ekonomije. Ona sada trpi i svakog dana je na sve većem gubitku, što zbog otpadnih voda što zbog organizovanog krivolova, što zbog transfromacije najplodnijeg zemljišta u građevinkska područja.
Kompanije mogu da uvećavaju vrijednost okoline i na taj način da povećaju i vrijednost svog proizvoda pa tako da sprovode društveno-odgovoran rad. S druge strane su mještani koji su zapostavljeni i koji nijesu okupljeni oko svojih matičnih udruženja tj. mjesnih zajednica koje je upravo sistematski gušila i zaključavala opština poslednjih 30 godina. Kada lokalno stanovništvo bude odbranilo svoje pravo na resurse i time bude pokretač naše ekonomije onda možemo kazati da stvarno imamo lokalnu samoupravu. Do tada ćemo sve manji biti uprava, a sve više feud, zaključuje Iković.
Comments