Odbijena tužba za poništenje izbora Aleksandra Grgurovića na mjesto predsjednika Opštine Danilovgrad

Upravni sud Crne Gore je rješenjem U.br. 12851/22 od 03.05.2023. godine, odbio tužbu Ž.B. iz Danilovgrada, nalazeći da isti nema pravo na pokretanje upravnog  spora radi poništaja Odluke Skupštine opštine Danilovgrad broj 02-016/22-167/1 od 03.12.2022. godine kojom je za predsjednika opštine Danilovgrad, na mandat od četiri godine, izabran Aleksandar Grgurović, ing.poljoprivrede iz Danilovgrada.

Upravni sud je utvrdio da se osporenom odlukom ne dira u pravo tužioca ili njegovom na zakonu zasnovanom interesu iz kojih razloga nije aktivno legitimisan za pokretanje upravnog spora. U konkretnom pravo na pokretanje upravnog spora, u ovoj pravnoj stvari, pripadalo bi Klubu odbornika u opštinskoj skupštini, ali ne i tužiocu kao odborniku, jer je za pokretanje upravnog spora protiv određenog upravnog akta, odnosno druge upravne aktivnosti, potrebno da se rješavalo o nečijem pravu ili pravnom interesu ili se na drugi način uticalo na prava, obaveze, odnosno pravnom interesu.

To pravo, odnosno pravni interes mora proizilaziti iz propisa, da ima uporište u zakonu ili drugom propisu kojim je konkretni interes opredijeljen. Taj interes mora biti neposredan, što znači da se tiče određenog fizičkog ili pravnog lica, što ovdje nije slučaj, jer nijesu ispunjeni navedeni uslovi, kao što ni politička partija nije aktivno legitimisana za pokretanje upravnog spora, tako ni tužilac, kao odbornik pojedinačno, već to pravo pripada Klubu odbornika u Skupštini opštine. To što tužilac smatra da se ovdje dira u njegove interese, nije dovoljan uslov za pokretanje upravnog spora, zbog čega je tužbu valjalo odbiti kao nedozvoljenu.

Tužba se odbija kao nedozvoljena

U obrazloženu Upravni su navodi Osporenom Odlukom za predsjednika Opštine Danilovgrad, na mandat od četiri godine, izabran je A.G., ing.poljoprivrede iz D..

Tužilac u tužbi osporava zakonitost odluke Skupštine opštine Danilovgrad, zbog povreda pravila postupka i pogrešne primjene materijalnog prava. U bitnom navodi da je tužena dana 03.12.2022. godine na drugoj sjednici SO Danilovgrad donijela odluku o izboru predsjednika opštine, ali ga je kao odbornika onemogućila da prisustvuje istoj jer mu je saziv za sjednicu upućen 19h i 30 minuta ranije. Pozivajući se na član 66 i 67 Poslovnika SO Danilovgrad (“Sl.list RCG – opštinski propisi”, br. 46/06), ukazuje da ne postoji niti jedan razlog hitnosti koji bi opravdao zakazivanje sjednice Skupštine u roku kraćem od 10 dana, pa takva praksa nije samo kršenje Poslovnika u formalnom smislu, već suštinsko onemogućavanje odbornika da obavljaju svoju funkciju i predstavljaju građane koji su ih izabrali. Zbog svega navedenog smatra da je tužena pobijani akt donijela na nezakonit način. Predlaže da Sud tužbu usvoji i poništi osporenu odluku.

U odgovoru na tužbu tužena je osporila osnovanost navoda tužbe, dodajući da je tužba nedozvoljena, jer se osporenom odlukom ne dira u pravo tužioca ili njegovom na zakonu zasnovanom interesu iz kojih razloga nije aktivno legitimisan za pokretanje upravnog spora. Predlaže da Sud tužbu odbije kao nedozvoljenu.

Tužba je nedozvoljena.

Odredbom člana 1 Zakona o upravnom sporu („Sl.list CG“ br.54/16), uređena je nadležnost, sastav suda i pravila postupka na osnovu kojih sud odlučuje o zakonitosti upravnog akta i drugih upravnih aktivnosti, u cilju obezbjeđivanja sudske zaštite prava i pravnih interesa fizičkih i pravnih lica i drugih stranaka, povrijeđenih postupanjem državnih organa, organa državne uprave, ustanova i drugih subjekata koji vrše javno ovlašćenje, kao i u cilju zaštite javnog interesa kada je to zakonom propisano. Članom 2 istog zakona propisano je da u upravnom sporu sud odlučuje o zakonitosti upravnog akta, kao i druge upravne aktivnosti kojom se utvrđuje ili na drugi način utiče na prava, obaveze i pravne interese fizičkog ili pravnog lica, kada je to zakonom propisano, dok je članom 9 propisano da su stranke u upravnom sporu tužilac i tuženi i lice kojem bi poništenjem upravnog akta ili druge upravne aktivnosti bilo povrijeđeno neko pravo ili pravni interes. Tužilac u upravnom sporu je fizičko ili pravno lice, koje smatra da mu je upravnim aktom ili drugom upravnom aktivnošću povrijeđeno neko pravo ili pravni interes. Odredbom člana 10 istog Zakona određeno je da tužilac može biti državni organ, organ državne uprave, organizacija, naselje, grupa lica i drugi koji nemaju svojstvo pravnog lica, ako mogu biti nosioci prava i obaveza o kojima se rješavalo upravnim aktom ili su bili predmet druge upravne aktivnosti.

Kod citiranih zakonskih odredaba Sud nalazi da se osporenom odlukom ne dira u pravo tužioca ili njegovom na zakonu zasnovanom interesu iz kojih razloga nije aktivno legitimisan za pokretanje upravnog spora. U konkretnom pravo na pokretanje upravnog spora, u ovoj pravnoj stvari, pripadalo bi Klubu odbornika u opštinskoj skupštini, ali ne i tužiocu kao odborniku, jer je za pokretanje upravnog spora protiv određenog upravnog akta, odnosno druge upravne aktivnosti, potrebno da se rješavalo o nečijem pravu ili pravnom interesu ili se na drugi način uticalo na prava, obaveze, odnosno pravnom interesu. To pravo, odnosno pravni interes mora proizilaziti iz propisa, da ima uporište u zakonu ili drugom propisu kojim je konkretni interes opredijeljen. Taj interes mora biti neposredan, što znači da se tiče određenog fizičkog ili pravnog lica, što ovdje nije slučaj, jer nijesu ispunjeni navedeni uslovi, kao što ni politička partija nije aktivno legitimisana za pokretanje upravnog spora, tako ni tužilac, kao odbornik pojedinačno, već to pravo pripada Klubu odbornika u Skupštini opštine. To što tužilac smatra da se ovdje dira u njegove interese, nije dovoljan uslov za pokretanje upravnog spora.

Prilikom odlučivanja u ovoj upravno-sudskoj stvari, Sud je imao u vidu pravno stanovište Vrhovnog suda Crne Gore izraženo u presudi Uvp.br.1862/18 od 27.09.2018. godine.