Nemoj bacati kamen u bunar iz kojeg piješ – stara je  arapska poslovica.

Na prostoru Studenog ima oko 350 vikendica, te je planina popularna godinama, naročito za Danilovgrađane, Nikšićane i Podgoričane.

U toku pandemije korona virusa, Studeno je doživjelo pravi bum u broju posjetioca koji polako i stidljivo otkrivaju ljepote ove planine. A da povećan broj posjetioca sa sobom donosi i probleme mogli smo se uvjeriti u toku ljetnjih mjeseci kada se i količina otpada na Studenom povećala.

2014. godine predstavnici Opštine Danilovgrad, JP „Vodovod i kanalizacija“ i Službe zaštite, uz prisustvo Prof. dr  Mihaila Burića, izašli su na teren, kako bi izvršili ispitivanje i čišćenje bunara na Studenom. Bunar se nalazi neposredno pored asfaltne saobraćajnice između Danilovgrada i naselja Studeno.

U tada preduzetim aktivnostima izvršeno je pražnjenje bunara, sva neophodna mjerenja koja su vezana za sami  objekat, a koja se odnose na dubinu, zapreminu, visinu vodnog stuba, dotoke i sl. Dno bunara je detaljno očišćeno, a nakon toga izvršena su mjerenja dotoka vode.

 

Ubrzo se pristupilo i izradi skice kao i kompletnom uređenju bunara.

Da se poslovica sa početka ove priče pogrešno razumjela svjedoče nam fotografije Marka Savićevića na kojima se može vidjeti početak devastacije najvećeg blaga koje ima planina Studeno. Čiste vode.

Ako bismo pitali naše babe ili prababe šta im je najteže padalo u svakodnevnom životu sigurno bi odgovorile da je nošenje vode u burila jedan od najzahtjevnijih poslova. Voda je značila zivot u crnogorskom kršu. Preci su se mučili a mi sve to u trenu uništimo, podijelio je Marko Savićević na svom Facebook profilu.

Za portal Volim Danilovgrad je izjavio da ne može shvatiti motive iza jednog ovakvog čina. Potpuno nepoštovanje prema planini, istoriji i precima koji su bitisali na ovom prostoru.

Na fotografijama se može vidjeti uništen čekrk, urezani natpisi na drvenoj platformi a poklopac bunara se našao na njegovom dnu.

This slideshow requires JavaScript.

 

Do  Stu­de­nog od Da­ni­lov­gra­da vi­ju­ga ce­sta kroz okol­na br­da. Za sat vo­žnje sa ne­kih pe­de­se­tak me­ta­ra nad­mor­ske vi­si­ne do­đe­te na 1.100 me­ta­ra, pa iz­ne­na­da pu­sti krš za­mi­je­ne sto­ljet­nje bu­kve, a ne­što vi­so­či­je i bo­ro­vi.

Na ta­ko ma­loj uda­lje­no­sti u Da­ni­lov­gra­du sta­nu­ju dva svi­je­ta i sve vi­še lju­di oča­ra­ni tim raz­li­či­to­sti­ma pra­ve ku­će na Stu­de­nom. Pre­ma ne­kim pro­cje­na­ma ima ih vi­še sto­ti­na. Me­đu­tim, put ni­je baš naj­bo­lji, ima do­sta oštrih kri­vi­na, ne odr­ža­va se sva­ko­dnev­no, a te­ški ka­mi­o­ni na­to­va­re­ni vi­še­ton­skim bal­va­ni­ma osta­ve trag na nje­mu.