Riječ filantropija vodi porijeklo od grčkih riječi philos-prijatelj (ljubav), i anthropos-čovjek (čovječanstvo). Prevodi se kao čovjekoljublje, dobročinstvo i želja da se pomogne drugima. Istorija filantropije je stara koliko i civilizacija. Postoje dokazi o filantropskim aktivnostima od perioda staroegipatske i staroindijske, preko helenske, do ranohrišćanske i islamske civilizacije. 

Knjaz Nikola je siromašnima poklanjao zemlju i kuće, koje su bile u državnom vlasništvu. Takođe, nakon što se dio muslimana, nakon 1878. godine, iselio iz Crne Gore, knjaz je kupovao neka njihova imanja, a onda ih je često poklanjao onima koji nijesu imali veliku imovinu. Izdvajao je novac i za opšte potrebe.

Pomagao je izgradnju puteva i vjerskih objekata. Tako je priložio 300 fiorina za izgradnju crkve u Spužu, za popravku Zetskog doma opredijelio je prihod od drugog izdanja svog djela „Pjesnik i vila“, 1.000 fiorina, a za gradnju puta od Presjeke do Nikšića, 10.000 fiorina za gradnju puta od Danilovgrada do Nikšića. Vrijednost knjaževe donacije za gradnju puta od Danilovgrada do Nikšića bila je jednaka iznosu 10 godišnjih plata profesora gimnazije.

Samo tokom 1893. godine knjaz Nikola je za gradnju crkava dao: 2.400 fiorina za crkvu Sv. Jovana Krstitelja u  Bajicama, 1.200 fiorina za crkvu Sv. Petra Cetinjskog kod Spuža.

Komandir Jovica Radović je crkvi u Martinićima darovao dva velika svijećnjaka pred carske dveri.  Komandir Radović je istoj crkvi poklonio dva svijećnjaka u vrijednosti od 48 kruna, a za svoju dušu i dušu njegove supruge Begice sagradio je most na rječici Ljutotuku.

 

Mileta Ćipović iz Danilovgrada je 1907. godine ostavio kuću i zemlju školi. Ćipović u svojoj oporuci kaže:

“ „Ostavljam školi na Danilovgrad, koju sada na svoja sredstva podižem na Rsojevici, svu zemlju koju imam ispod škole u 5 komada (oko 15 rala) u zv. mjesto „Veljem polju“. Tačne granice ove moje imovine odrediće se naročitom prosvjetnosudskom komisijom poslije moje smrti. Tako isto, ostavljam pomenutoj školi svoju dvokatnu kuću koja se nalazi kod škole pod Rsojevicom pri vrhu zavještane imovine kao i sve zemljište što mi kući pripada. Gornja imovina koju dobrovoljno zavještavam isključivo svojoj zadužbini, ne smije se prodati, niti od škole otuđiti, a prihod iste imovine da ide u školski fond kojim će rukovoditi Ministar prosvjete u smislu postojećeg zakona o narodnijem  školama u Knjaževini Crnoj Gori“.

„Društvo za pomaganje zanata i trgovine u Crnoj Gori“ osnovano je 1902. godine. U Danilovgradu je 1910. godine počela s radom fabrika za preradu vune.

1967. godine Republički sekretarijat za obrazovanje, nauku i kulturu SR Crne Gore, pri Osnovnoj školi „Vuko Jovović“ u Danilovgradu osnovan fond „Vlajko Brajović“ za školovanje najboljih učenika iz danilovgradske opštine.

Izvor: Primjeri filantropije u Crnoj Gori do kraja XX vijeka, Fakt