Udruženje građana i poštovalaca Bjelopavlića “Bijeli Pavle”, Otvoreno pismo Dritanu Abazoviću i Sergeju Sekuloviću

Gospodinu Dritanu ABAZOVIĆU, potpredsjedniku Vlade Crne Gore
Gospodinu Sergeju SEKULOVIĆU, ministru unutrašnjih poslova Crne Gore

OTVORENO PISMO

U danima kada se formira i stupa na dužnost nova, 42. Vlada Crne Gore, prva Vlada koja je proizvod tridesetogodišnjeg bunta većine stanovnika Crne Gore, a posebno kao rezultat osmomjesečnih mirnih protesta i veličanstvenih litija, nakon čega je po prvi put u istoriji Crne Gore narod, olovkom i srcem odlučio da je došlo vrijeme promjena, te u danima kada opština Danilovgrad proslavlja dan grada 9. decembar, Udruženje Bjelopavlića „Bijeli Pavle“ želi podsjetiti stanovnike naše opštine na određene devijacije i nepočinstva koja su rađena u našem kraju u vrijeme građanskih protesta i litija, kao i stanje u samoj opštini Danilovgrad.

Za nama je vrijeme masovnih mirnih građanskih protesta, do sada nezabilježenih, posebno u hrišćanstvu, u cjelokupnoj istoriji svijeta. Bilo je to nešto najmirnije što je svijet ikada vidio. Najmirnije, a najistrajnije. Od 28.12.2019. do izbornog dana 30.avgusta 2020.g. narod je masovno, gotovo svakodnevno protestovao i mirno, tiho, ali uporno i jasno iskazivao svoje nezadovoljstvo višegodišnjim vladanjem odnarođenog D(R)PS režima. Posebno osionosti i bahatosti njegovog vođe, što je nedvosmisleno iskazano rezultatom posljednjih izbora, a što nije mogla spriječiti sva policijska i državna bulumenta, kao ni 50.000 fantom birača, ni ogromni novac koji je iz državne kase u predizborne svrhe vlast ulagala u razne “projekte” po Crnoj Gori, a sve u funkciji opstanka DPS vlasti i ponovne pobjede , odnosno još jedne u nizu izbornih krađa.

Narodu je dozlogrdilo i olovkom i srcem je rekao: NE, DOSTA JE BILO. IDETE U ISTORIJU.

Ali sve to i nije bilo baš tako lako. U cijelom višedecenijskom periodu borbe za smjenu vlasti bilo je dosta ružnih stvari koje je preduzimao režim kako bi spriječio promjene.

Od dana donošenja spornog Zakona o slobodi vjeroispovijesti u našem Gradu započeo je kontinuirani teror nad svima koji su izrazili protest protiv ovog bezakonja. Ko se god istakao svojim učešćem u litijama u odbranu svetinja, bivao je maltretiran, najčešće izmišljenim povodima.

Možemo li zaboraviti policijsku silu, suzavac, pendreke, privođenja ljudi u zoru, hapšenja, maltretiranja cijelih porodica, zadržavanja po cio dan, izmontirane tužilačke i sudske procese…. Ni mi u malom, mirnom Danilovgradu, nijesmo zaobiđeni u predizbornom treniranju policijske strogoće, u pokušaju zastrašivanja naroda koji svaku noć protestuje, kako bi okupljanja prestala. Uzalud. Svaki naredni protest, naredne noći bivao je sve masovniji. Policija tada počinje da sije strah i hapsi učesnike protesta bez ikakvog razloga.

Sada bivša vlast je preko policijskog aparata vršila neviđen teror i zastrašivanje građana u Danilovgradu. Neposredni izvršilac u našem gadu, za te načasne radnje, bio je Marko Kalezić, načelnik danilovgradske policije, sa svojim neposrednim saradnicima, koji je iz Bijelog Polja došao u Danilovgrad, da sprovodi bezakonje nad našim žiteljima, od kojih najveći broj, prije famoznih hapšenja i privođenja, u svom dosadašnjem životu, nije imao niti jedan sukob sa zakonom.

U međuvremenu, dok je policijski teror uz podršku lokalnog DPS-a trajao, pristalice bivšeg režima uz prećutnu podršku NKT-a, već davno kompromitovanog ljekarskog odbora DPS-a kršili su zakon i donijete mjere. Za počinjene prekršaje uz podršku policije nijesu procesuirani, naprotiv, oni su bili planeri akcija protiv naroda.

Pitamo, šta je razlog što su hapšeni naši ugledni građani i građanke, sveštenici.. Šta je razlog hapšenja Milorada Dudija Kadića, bivšeg predsjednika opštine Danilovgrad, samo zato što je bio učesnik litija, a na najuglednijim ljudima treba pokazati silu režima i time uplašiti druge učesnike da više na dolaze na proteste.

Hapšeni su redom Predrag Spasojević – predsjednik Sindikata UIKS-a, Milorad Čamdžić, Zdravko i Ana Burić, Stefan Tatar, Nikola Pavićević, Željko Pavićević i Milan Rešetar, Balša Perović, Rade Đukanović, Momir i Marko Pavićević, Mihailo Labović, Anica Jovanović, Protojerej Željko Ćalić, Branislav Brano Ivanović – predsjednik Crkvene opštine Danilovgrad, Darko Popović, Radomir Radonjić, Ivan Bulatović, Ivan Stanišić, Zarija Vuković, Nikola Dragović, Slobodan Pavićević, Dragica Kekić, Aleksa Marojević, Brajan Milatović, Jelena Popović (18 godina), Mitar Pavićević, Dragan Vulić, Filip Jovanović i Stefan Bečanović, Vladimir Raičević, Zvonko Vujošević i Aleksandar Minić, Aleksandar Milatović, Episkop Kirilo (Bojović)…

Koja su to nezakonita djela učinili, da im policija, u zoru zakuca na vrata, privodi ih i hapsi kao posljednje kriminalce? Posebno se pitamo, što je bio razlog i koje nezakonito djelo je učinila osamnaestogodišnja ljepotica Jelena Popović. Osoba bez mrlje u životu, kao i svi ostali. Da li joj je jedina krivica bila tošto je nosila krst i predvodila jednu od litija?

Ovo su razlozi što Bjelopavlići, ne mogu i ne smiju zaboraviti direktne nalagodavce i izvršioce tih nepočinstava. Kako opravdati komandira danilovgradske policije Marka Kalezića, komandira odjeljenja bezbjednosti Slavka Đurovića (poznatijeg kao člana Veljovićevih crnih trojki – po navodima njegovog kolege iz ZIKSA Brajuškovića, ali i prebijanja ljudi u akciji „Orlov let“ i građana na protestima 2015. godine,), kao i službenika policije Dragomira Pekovića, koga su Bjelopavlići prihvatili kao svoga kada se, sa svojom porodicom u ovaj kraj naselio, a on im uzvraća batinama.

Kako zaboraviti ponašanje našeg sugrađanina Aleksandra Vaseckog, čija porodica se takođe naselila u naš kraj, i koji je zaboravio da je cijeli život proveo u našem gradu i sa Bjelopavlićima, a vjerujemo da mu je to i bila namjera i dalje. Tu svakako treba dodati i Miloša Mitrovića, jednog od istaknutijih pripadnika policije koji se ”dokazao” u represiji nad građanima i učesnicima litija i mirnih građanskih protesta, a koji je ove godine novčano nagrađen od strane predsjednice Opštine Danilovgrad g. Kovačević.

Kako zaboraviti sve one druge, na nižem položaju u hijerarhiji, čija imena ne navodimo, ali ih građani sve prepoznaju, znaju i pamte ih, sa fotoaparatima i kamerama, pancirima, patronama suzavca i gumenim mecima? Kako zaboraviti sve druge njihove namjere, koje nijesu ostavrene? Nikako!

Zato im poručujemo, jasno i glasno, da nijesu dobrodošli u Bjelopavliće.

Nikada ne mogu biti naši sugrađani, niti oni koje će Bjelopavlići cijeniti. Sami ste se obrukali i vašim nedjelima doveli sebe do ovakvog stava i mišljenja Bjelopavlića. Izgubili ste ugled i kredibilitet. Ukaljali svoj obraz i obraz svoje porodice. Za koga i zbog čega? Ne vjerujemo da imate načina da se opravdate i da povratite ugled i mjesto među nama.

Ovdje ne možemo zaboraviti ni ponašanje službenika opštinske komunalne policije – Popovića i Stojovića koji je našeg sugrađanina Mitra Pavićević maltretirali, jer nije htio da im da svoju zastavu u bojama narodne trobojke.

U ovom kontekstu ne možemo preskočiti ni predsjednicu opštine Danilovgrad Zoricu Kovačević, za koju ne možemo reći da je direktni nalagodavac svih ovih dijela, ali možemo sa sigurnošću kazati, da ni jednim svojim postupkom ili radnjom, nije pokušala da spriječi ove policijske gadosti i da kaže:“Ne dirajte mirne građane Danilovgrada. To nijesu kriminalci. Neka protestuju. To je osnova demokratije. To nijesu zaslužili samo zbog toga što mirno šetaju….“.

Kako objasniti da bar jednu riječ nije izgovorila u zaštitu, svog bivšeg kolege, Milorada Dudija Kadića? Zar je sve ovo normalno? NE! Ostala je nijema i time dala indirektnu podršku svemu što ne valja. To joj narod nije zaboravio. Odmah joj je 30.avgusta 2020. jasno poručio da je griješila, da je loše vodila opštinu, da je imala loš – nikakv odnos prema dugrađanima, Sva joj se borba svela na opstanak D(R)PS režma. zbog čega je na izborima, u odnosu na 2016.g. izgubila preko 3.000 glasača. Narod i glasači su je odmah kaznili. Partijski vojnik je ostao sam, ni na nebu ni na zemlji. Zar ovo nije razlog za ostavku i vanredne izbore u Danilovgradu, jer je vladajući DPS izgubio podršku glasača. Neka sada izmjere povjerenje glasača.

Ovaj put se nećemo baviti razvojnim projektima opštine – obmanom od izgradnje martinićkog puta, ne davanja, na TV obećane javne podrške odbrani Sinjavini, na silu, bez stvaranja ikakvih preduslova, izglasanog projekta zaštite rijeke Zete, a ona sve nezaštićenija, izgradnjom kolektora, novog groblja, devastacije naših šuma, uništenom poljoprivredom i industrijom… Pa, i njen šef, predsjednik DPS-a i predsjednik CG joj je u 9. decembarskoj čestitci rekao da se planiranom dinamikom realizuju svi zacrtani državni projekti. I stvarno se realizuje to što finansira država, Projekti koje finansira opština su marginalni, zanemarljivi, nevidljivi.pa i kao će se finansirati razvoj, kada je opština nakrcana zaposlenima, samo da bi se na silu stvorila glasačka mašinerija.

Ovim, otvorenim pismom se obraćamo potpredsjedniku Vlade Crne Gore, g. Dritanu Abazoviću i ministru unutrašnjih poslova u Vladi Crne Gore g. Sergeju Sekuloviću, sa namjerom da ih upoznamo samo sa dijelom nepočinstava koje su u ovoj godini, činili pripadnici policije OB Danilovgrad, što im Bjelopavlići ne mogu oprostiti i zbog čega su ih proglasili nedobrodošlim u Bjelopavlićama, čime preko Udruženja građana i poštovalaca Bjelopavlića “Bijeli Pavle”, kao reprezenta interesa stanovnika Bjelopavlića, upućuju zahtjev da se navedena rukovodna lica OB Danilovgrad, smijene i izmjeste sa rada u OB Danilovgrad, pa neka idu da rade negdje drugo, u neku drugu opštinu, pod uslovom, da ih i tamo prihvate građani, kada saznaju čime su se sve bavili i što su sve činili nedužnim građanima.

U nadi da će tem u hitnom roku, uslišiti naš zahtjev, zahvaljujemo se i pozdravljamo Vas.

Danilovgrad, 10.12.2020.g.

Za Udruženje građana i poštovalaca Bjelopavlića “Bijeli Pavle”
Predsjednik UO Mr Ognjen Jovović