Zakon o mangupu i bitangi: Znate li koga ovi izrazi zaista označavaju?

Riječi mangup i bitanga koristimo gotovo svakodnevno.

Njima najčešće opisujemo nestašne i nevaljale osobe za koje često kažemo da su “na svoju ruku”. Međutim, ovi izrazi su se nekada koristili za potpuno druge stvari.

Čak je pronađen i zakon kojima se definišu mangupi i bitange.

Evo kako su ozakonjeni!

Naime, prema zakonu iz 1886. godine mangupi se definišu kao “stoka koja tumara kojekuda, a gazde nema nigdje”!

“Mangup stoka dijeli se na krupnu, sitnu i odojčad.

a) pod krupnom mangup-stokom razumije se: vo, krava, june, konj, kobila, omica, magarac, mazga itd.

b) pod sitnom mangup-stokom razumije se: vepar, krmača, ovan, jarac, koza, samsov, ker, rt, čobanski pas itd”

Zakon o mangupima definiše i kaznu za gazdu mangupa ukoliko se pronađe!

Evo cijelog zakona:

“Gazda mangupa, ako se pronađe, dužan je platiti ne samo štetu i troškove na ranu i čuvanje mangupa, no i troškove za obznanu u novinama i druge, ako bi ih bilo” – navodi se u zakonu iz 1886. godine.

Pored mangupa, kroz istoriju definiciju je imala i reč bitanga – a njeno značenje, kao i riječi mangupa, bila je potpuno drugačija od njenog današnjeg značenja.

“Bitanga – kljuse koje se nađe u selju ili u polju, a ne zna se čije je”, definisano je u Vukovom rečniku.