Koliko će građane Danilovgrada koštati kolektor? Kovačević: Uradiće se procjena…

U jučerašnjem radio gostovanju, predsjednica opštine Danilovgrad, Zorica Kovačević je bila kategorična oko lokacije kolektora i prečišćača otpadnih voda. Kao jedan od glavnih razloga navodi odluku koja je usvojena prije 5 godina u lokalnom parlamentu i da bilo kakva promjena može dovesti do „zaključavanja Opštine“.

„Zaključajmo opštinu Danilovgrad“

„Lokacija je utvrđena urbanističkim planovima prije pet godina. To je ogromna površina. Mi takve lokacije u gradu nemamo. Već su urađeni idejni i glavni projekti. Ukoliko bi se desilo da sada raskinemo taj ugovor, mogli bismo da zaključamo Opštinu naredne četiri godine, jer je stvar dovedena do kraja. Sve je rađeno transparentno, po standardima i u skladu sa zakonom“, navela je Kovačević.

Tokom radijskog gostovanja imali smo priliku čuti i visinu troškova održavanja postrojenja koji bi na mjesečnom nivou po nekim podacima iznosili od 200 000 – 300 000 €.

Računi i do 30€

Troškovi održavanja bi u zavisnosti od daljih dešavanja, hipotetički mogli iznositi i do 30€ po domaćinstvu, u zavisnosti do toga na koga bi sve pao teret. Prošle godine smo mogli čuti da bi troškovi otplate vjerovatno bili obračunavani i preko računa za vodu.

Ipak. tokom emisije nije bilo riječi o utvrđenoj visini mjesečnih računa, koji bi pali na teret građana, koji bi na početku bili priključeni na kolektor. Kovačević je navela da će se danilovgradskom vodovodu izdati nalog za utvrđivanje visine naknada, dok se konkretan plan za odvoz mulja svodi na privatno-javno partnerstvo, odnosno izvoženje istog za Albaniju. Kovačević je kazala da će posao upravljanja muljem dodijeliti nekoj firmi, čak ce i posao upravljanja postrojenjem za otpadne vode povjeriti nekoj firmi. Takva rješenja iz naše prakse govore da je to prilično skupo i to je način da novac izlazi iz države ili grada.

U slučaju izgradnje kolektora treba obučiti kadar Vodovoda i kanalizacije ili zaposliti nova lica,  koja će upravljati prečistačom i muljem i kupiti adekvatnu opremu za tretman mulja. Takvo rješenje je diktirano i prihvaćeno tehnologijom tretmana otpadnih voda. Postoje tehnologije kad mulj ima karakter običnog komunalnog otpada  i tada ne boli glava a neprijatni mirisi ne postoje.

Građani su danas ostali uskraćeni za odgovor zašto, u slučaju da se izgradi kolektor, danilovgradski vodovod ne bi kupio potrebno specijalno vozilo.

Upitno je da li će se povećavati račun za vodu i onim građanima koji nijesu priključeni na kanalizacionu mrežu. Danilovgrad karakteriše raspršena gradnja što uzrokuje dužinu kanalizacione mreže.

Industrijska zona i stanje životne sredine

Devedeset posto industrijske zone ne bi bilo povezano na kolektor što njegovu opravdanost čini u najmanju ruku upitnom. Dakle, 90 % industrije neće biti vezano na prečistač je činjenica – na kolektor će se vezati samo centar grada, dio Pažića i naselje u kojem je kasarna. Ovdje nema ni 5 % glavnih zagađivača.

Ne postoje podaci o trenutnom stanju vode, vazduha i zemljišta za Landžu ali to treba biti dio elaborata. Zato treba insistirati da ukoliko investitor ne odustane od lokacije, da elaborat sadrži i te podatke jer ne može se pratiti stanje prirode nakon izgradnje ako ne znamo kavo je ono bilo prije gradnje.

Opštini Danilovgrad je potreban i kolektor i prečišćavač i oni se rade za poboljšanje kvaliteta rijeke Zete i kvaliteta života u Landži i cijelom Danilovgradu. Drugim riječima funkcija prečistača je poboljšanje a ne pogoršanje stanja.

Planirana lokacija se može mnogo bolje iskoristiti kao izletište, gradski park, prostor za sport i rekreaciju i za obrazovne svrhe.

To je dio grada koji može da nadomjesti dosta manjkavosti nastale urbanizacijom i nedostatkom zelene infratsrukture Danilovgrada. Ako hoćemo jedan prostor da najbolje iskoristimo onda njegov prvi i glavni korisnik treba da bude lokalno stanovništvo jer ono najbolje poznaju tu lokaciju.

Pejzažna arhitektura – Prostor za rekreaciju

Ovo je jedina površina koja je sastavni deo užeg jezgra grada pa je samim tim dostupna peške ljudima da prošetaju, trče, vežbaju, igraju badminton, frizbi, leže na travi, uživaju u mirisu lekovitog bilja kojim obiluje ova predivna livada.

Meni to  jednostavno nije shvatljivo, ta potreba da se ovaj prostor bespovratno izgubi, riječi su Jelene Radulović, pejzažnog arhitekte, koja smatra da je praksa da lokacije koje se određuju za gradnju ovakvih postrojenja su tereni koji nisu vredni, u smislu kvaliteta zemljišta, vegetacije, živog sveta…